4119 ابدیت و ... یالیتنی مت قبل هذا....

یالیتنی مت قبل هذا و کنت نسینا منسیا

دقیقا حال و روز واقعی این است

دیگر هیچ چیز ارزشی ندارد خیلی باحاله ها خیلی مهربون شدم دیگه رفتارای غلط مردم اذیتم نمیکنه

«اَللّهُمَّ عَرِّفْنی نَفْسَكَ فَاِنَّكَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنی نَفْسَكَ لَمْ اَعْرِفْ رَسُولَكَ اَللّهُمَّ عَرِّفْنی رَسُولَكَ فَاِنَّكَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنی رَسُولَكَ لَمْ اَعْرِفْ حُجَّتَكَ اَللّهُمَّ عَرِّفْنی حُجَّتَكَ فَاِنَّكَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنی حُجَّتَكَ ضَلَلْتُ عَنْ دینی»

این یك برهان لِمّی است، ما رهبر را برای این نمی خواهیم كه كشور ما را حفظ كند! حرف بسیار لطیفی مرحوم خواجه طوسی نسبت به شیخ الرئیس دارند، فرمود:

مردم امام را نمی خواهند تا دنیایشان تأمین باشد! اكثر و بیش از ماها كسانی هستند كه نه خدا را قبول دارند نه قیامت را قبول دارند. حرف مرحوم خواجه این است كه ما امام و پیغمبر را نمی خواهیم برای اینكه زندگی دنیایمان راحت باشد، ما برای اینكه این هفتاد سال خوب زندگی كنیم كه رهبر نمی خواهیم، ما یك #موجود_ابدی هستیم، ما از جایی آمدیم كه نمی دانیم كجاست, به جایی می رویم كه هیچ از آن خبری نیست، ما یك راهنما می خواهیم!

ما فهمیدیم كه انسان, مرگ را می میراند، نه بمیرد! این را دین به ما آموخت كه انسان, مرگ را اماته می كند نه به عكس, ما مرگ را می میرانیم. بیان خدا در قرآن كریم این نیست كه «كلّ نفس یذوقها الموت» هر كسی را مرگ می چشد، بیانش این است ﴿كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ﴾[4] روشن است كه هر ذائقی مذوق را هضم می كند نه مذوق ذائق را! ما مرگ را هضم می كنیم و او را از پا در می آوریم و او را می میرانیم و پایدار می شویم و دیگر هیچ! پس ما رهبری را, دین را, امام را برای این می خواهیم كه موجود ابدی هستیم، یك #موجود_ابدی راه می خواهد این راهنما می طلبد.

+ نوشته شده در شنبه هفتم فروردین ۱۴۰۰ ساعت 1:51 توسط 57 |